Paulaner-ը համաշխարհային բրենդ դառնալուց շատ առաջ նրա գարեջուրը եփում էին վանականները։ Մյունխենի Նոյդեկ օբ դեր Աու վանքի միաբանները Մեծ պահքի ընթացքում խստորեն պահում էին ծոմը, սակայն հեղուկ սնունդը թույլատրված էր։ Ահա թե ինչու նրանք եփեցին հատկապես թունդ և ածիկով հարուստ գարեջուր։
«Սուրբ Հոր գարեջուրը»
Միաբաններն այն անվանեցին «Sankt-Vater-Bier»՝ «Սուրբ Հոր գարեջուր», ի պատիվ իրենց միաբանության հիմնադիր սուրբ Ֆրանցիսկոս Պաոլացու։ Ժամանակի ընթացքում մյունխենցիները կրճատեցին անունը, և այդպես ծնվեց «Salvator»-ը։
18-րդ դարում եղբայր Բառնաբասը՝ որպես վանքի գլխավոր գարեջրագործ, կատարելագործեց բաղադրատոմսը։ Նրա մուգ ու թանձր թունդ գարեջուրն այնքան սիրված դարձավ, որ ավանդույթը գոյատևեց անգամ վանքից հետո։
Doppelbock-ի նախահայրը
Salvator-ը համարվում է առաջին Doppelbock-ը։ Այնքան շատ բավարական գարեջրագործարաններ հետևեցին նրա օրինակին, որ մինչ օրս շատ Doppelbock գարեջրերի անուններ ավարտվում են «-ator»-ով՝ որպես հարգանքի տուրք բնօրինակին։
Paulaner Երևանում մենք Salvator-ը մատուցում ենք ավանդական ձևով։ Համտեսեք այն ջեռոցում թխված խոզի մսի կամ առատ Kaiserschmarrn-ի (փափուկ, մանր կտրատված բլիթի) հետ և բաժակ բարձրացրեք այն վանականների կենացը, որոնցից ամեն ինչ սկսվեց։
